5 Mythes van ondernemerschap: 1# Pizza sessie zijn een must

Ondernemerschap is ‘hot’!

Actie, spanning en sensatie, pitchwedstrijden, VC’s, Angels, crowdfunding, MVP’s, bootstrapping en ondertussen lean & agile blijven. En uiteindelijk corporates het nakijken geven, of een corporate venture fund aan je weten te binden, dat is het doel! Of.. misschien niet. Laten we even kijken naar wat ondernemerschap vaak niet is.

Ondernemers zijn startups

Bij “ondernemerschap” wordt vaak gedacht aan hippe denktanks met flexplekken, borrels, programma’s waarbij je leert programmeren en omgevingen waar je continue aan het #growthhacking bent.

Bedrijven met tot 250 werknemers behoren officieel tot het MKB. Bedrijven tot 10 man ondernemend? Ja. Tot 30? Ook! Tot 75? Misschien nog wel ja. En topondernemer Pieter Zwart? Die heeft 1600 man in dienst bij CoolBlue.

Die ondernemers werken hard aan het standaardiseren van het product en de bedrijfsprocessen

Ondernemen of ondernemendheid heeft dus niets te maken met bedrijfsgrootte of het wel of niet zijn van een start-up. Een start-up kenmerkt zich door het niet draaien van winst, dat is nauwelijks kenmerkend voor een succesvolle onderneming. Ook zijn de start-ups die doorgroeien naar scale-ups (bewezen concept, relatief stabiele omzet vanaf ca. €100.000) echt niet bezig met #growthhacking. Die ondernemers werken hard aan het standaardiseren van het product en de bedrijfsprocessen.

Ze worstelen met vraagstukken over het delegeren aan mensen die niet zo betrokken zijn als zijzelf, hoe ze hun visie moeten overbrengen of op welke manier ze een structurele relevant blijven in de markt en hoe ze hun groei kunnen reguleren. Pizza-sessies zijn niet leuk maar een must om het uit z’n krachten gegroeide team te kunnen sturen en het Business Model Canvas is leuk voor nieuwkomers, maar voor veel ondernemers is het een zegen om eindelijk een paar uur te kunnen knallen zonder meeting tussendoor.

Je moet #Disruptive zijn

Tweet Quote

Veel van die bedrijven zijn extreem ondernemend maar worden totaal onderbelicht in het totaalpakket dat ondernemerschap is. Ondernemen is geen sandbox waarin je onbeperkt kunt spelen en experimenteren; ondernemen is blij zijn dat je thuis komt en je werk naast je neer kan leggen. Wat niet kan.

Overnight succes gebeurt dus niet ‘overnight’

Iedereen weet dat er hard gewerkt moet worden om succesvol te worden maar het lijkt erop dat alleen de ondernemers die ‘ontdekt’ worden tellen als succesvol. Er is een hele grote categorie aan bedrijven die een mooie plek binnen de markt hebben weten te veroveren, die in redelijk rustig vaarwater zitten, die niet het ei van Columbus hebben uitgevonden maar die wel beetje bij beetje, iedere dag werken aan de verbetering van hun bedrijf.

Gewoon structureel werken aan je bestaansrecht, dat is ook ondernemerschap

Zo heb ik onlangs een ondernemerschapstraining gegeven aan een bedrijf van zo’n 60 man dat inmiddels 30 jaar bestaat, altijd goed is meegekomen met vernieuwingen in de markt en een nichepositie heeft weten te verdedigen. Al langere tijd is duidelijk dat er een verandering moet plaatsvinden binnen het bedrijf waarvoor ze intern een aantal initiatieven zijn gestart waarbij werknemers op steeds onconventionelere manier met elkaar zijn gaan samen werken. Dus zonder bombarie, zonder pitchwedstrijden en zonder de headlines te willen halen maar gewoon structureel werken aan je bestaansrecht, dat is ook ondernemerschap.

Je moet disruptive zijn

Zie boven. De meeste innovaties zijn nou eenmaal niet disruptive. Disruptive innovaties en producten weten op positieve manier psychologische veranderingen te bedienen, zoals de mentaliteit achter de sharing economy waardoor Snappcar, Peerby, Uber en Airbnb bestaansrecht hebben.

Dat is natuurlijk prima maar het is onrealistisch om te verwachten dat een deel van de start-ups een disruptive innovatie op de markt moet brengen om als succesvol te tellen. De meeste succesvolle ondernemingen hebben een oplossing gevonden voor een oplossing in hun sector of geografische regio. Veel succesvolle bedrijven hebben relatief eenvoudige producten, zoals websites, goede logistieke pakketten, unieke manieren om textiel te verwerken of shops voor bepaalde groepen mensen, zoals bak- knutsel- tuinier- DIY- meubelmaak-shops. Innovatief? Nee. Een succesvolle onderneming? Ja.

Ondernemers zijn Type A- persoonlijkheden

Bij het Type-A persoonlijkheid moet ikzelf vooral denken aan een broker op Wallstreet in de jaren ’80, zoals in de Wolf of Wallstreet: gejaagd, agressief en versmolten met zijn telefoon. Nu bedoel ik misschien wat meer het stereotype jonge ondernemer van eind 20 aan die een of andere technologie heeft ingezet om de wereld te veranderen. De gemiddelde leeftijd van startende ondernemers is 46. Waarom?

Een beperkte ervaring kan leiden tot een beperkt idee voor een eigen onderneming

Enerzijds omdat er een redelijk aanwas is van gepensioneerde ondernemers in (ZZP) adviesfuncties, Raad van Bestuurs- functies, etc. Een andere reden is omdat men tussen zijn 35-50e een bepaalde expertise heeft kunnen opdoen in een bepaalde sector waardoor het voor een persoon makkelijker wordt om de fouten in een systeem te zien, analyseren en er een oplossing voor te verzinnen. Daar bovenop komt vaak nog de rijpingstijd van een idee waarna het bedrijf wordt gestart, maar in het begin vaak nog zonder de vaste baan lost te laten. Ook heeft men rond die leeftijden netwerk op weten te bouwen waardoor de eerste sales, feedback en investeringen makkelijker worden.

Een voorbeeld dat veel docenten/professoren zullen herkennen: studenten die voor een vak een businessplan moeten schrijven, verzinnen een oplossing voor.. studenten! Of de iets oudere/jongere doelgroep in hun vakgebied. Dat is niet erg en juist logisch maar het geeft wel aan dat een beperkte ervaring kan leiden tot een beperkt idee voor een eigen onderneming.

Het is cool om te falen

“Snel falen, snel leren”! Vertel dat faal-verhaal maar aan de failliete ondernemers van deze wereld. Het achterliggende idee is eerder “vroeg, op kleine schaal en op risicobewuste manier fouten maken om zo een leertraject te ontwikkelen”, niet het nodeloos nemen van risico’s om dan vervolgens op je plaat te gaan.

Welk bedrijf wil nou dat er per saldo meer fouten dan successen worden geboekt?

Ter verduidelijking: binnen een start-up is er ruimte om een product te ontwikkelen en inderdaad snel te leren van je fouten. In een verdere fase kan het maken van fouten enorme risico’s met zich meebrengen waarbij het prille, breekbare bedrijf niet de middelen heeft om te herstellen van zo’n fout. Met ‘fouten maken’ wordt er eerder gedoeld op het actie ondernemen in plaats van voor iedere beslissing naar de baas gaan, het ‘vragen om vergeving in plaats van vragen om toestemming’. Niet bang zijn om ‘een’ fout te maken om dat dat nou eenmaal is wat er gebeurd als je maar genoeg acties onderneemt die het bedrijf verder moeten helpen. Maar wees eerlijk: welk bedrijf wil nou dat er per saldo meer fouten dan successen worden geboekt? Juist, niemand!

Realiteitszin

Het bovenstaande is natuurlijk een tikkeltje zwart/wit en er zijn heel veel nuances aan te brengen maar het gaat natuurlijk om de bewustwording van het gegeven dat ‘ondernemerschap’ veel meer is dan hip doen in een flexwerkcentrum waar je niet ouder mag zijn dan 35 en non-stop deelneemt aan Dragon Den’s etc. (weer gechargeerd natuurlijk). Als we ondernemerschap in de breedte willen stimuleren is er meer nodig dan een gehypte focus op start-ups of scale-ups, maar aan een nuchtere aanpak en structurering van de bedrijfsproblemen van alledag.