Ondernemen? Lees “The Lean Startup”!

Wie werkzaam is als ondernemer of als dienstverlener binnen het ondernemerschap kan er niet omheen: de Lean Startup Method.

Omdat ik zelf werkzaam ben binnen de ondernemersbranche en deel uit maak van een start-up, was het voor mij interessant om te achterhalen wat nou precies het idee is van Eric Ries’ succesvolle methode. Wat is de Lean Startup Method en wat staat er in het boek “The Lean Startup”? Samengevat: een leermethode om je bedrijf mee te ontwikkelen.

‘Leermethode’ klinkt misschien wat truttig en lijkt niet in het plaatje van de vlotte ondernemer te passen, maar volgens Ries zelf is LSM validated learning- a rigorous method for demonstrating progress when one is embedded in the soil of extreme uncertainty”. Om hun onderneming te doen slagen moeten ondernemers grote onzekerheden kunnen managen, zowel voor zichzelf, hun team als voor hun mogelijke investeerders. Dit wordt enerzijds gedaan door continue productverbetering, en anderzijds door deze onzekerheden om te buigen tot kansen.

Op basis van vijf principes leidt Ries’ je door zijn boek:

  1. Ondernemers zijn overal aanwezig, ook binnen organisaties. Daarmee definieert hij het concept dat we van ondernemers hebben en welke taken er horen bij ondernemerschap op een nieuwe wijze.
  2. Ondernemen is managen. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, moet ontwikkeling onder wisselende en onzeker omstandigheden (want dat is wat ondernemerschap in de kern vaak is), worden gemanaged om er het beste uit te halen.
  3. “Gevalideerd leren”, oftewel, het gestructureerd testen van de visie en het product dat de start-up ontwikkelt.
  4. Om dat leerproces optimaal te laten verlopen is het nodig mensen aansprakelijk te stellen, mijlpalen in te bouwen en voortgang vast te leggen. Oftewel, innovatie moet worden beheerst en ontwikkelt, zij het in abnormale omstandigheden.
  5. Ten slotte is er de Build-Measure-Learn-cyclus, veruit het bekendste principe van The Lean Startup. Dit bekent zo snel mogelijk beginnen met bouwen in plaats van het toewerken naar een volledig volmaakt product dat vervolgens toch niet volmaakt blijkt. Hoe sneller het product door de doelgroep wordt getest, hoe sneller de ondernemer fouten uit het product kan halen en het kan verbeteren.

Het boek is zeker een aanrader, alleen al vanwege de praktijkvoorbeelden die horen bij deze principes. Ries heeft een prettige manier van schrijven (het lijkt eerder alsof hij je daadwerkelijk toespreekt via de bladzijden) en een schat aan ervaring die hij deelt. Zijn ideen zijn gebaseerd op de praktijk en hij weet op basis hiervan een duidelijke wijze een herhaalbare, begrijpelijke methode te presenteren.

Er worden echter ook minpunten verdient door de verwijzingen naar zijn “wetenschappelijk methode”. Wat mij betreft is “gevalideerd” niet per definitie gelijk aan “wetenschappelijk”. Daarbij komt ook nog dat, hoewel hij deze methode ontwikkelt heeft op basis van kennis en heeft kunnen herhalen, het toetsen en vastleggen van, en het voortbouwen op zijn theorie door verschillende onafhankelijke partijen ontbreekt.

Dat terzijde denk ik dat The Lean Startup een echte ‘must-read’ is voor iedere ondernemer (of manager!) vanwege de duidelijke, goede aanpak die hij voorlegt en het feit dat je in feite direct aan de slag kunt met dit boek.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op Maxposure

5 triljoen terabyte aan data: wat wordt daarvan gerecycled?

Internet is groot, maar hoe groot? Een lastige vraag volgens Wisegeek maar CEO Eric Schmidt van Google, schat zo’n 5 triljoen terabyte. Die geen 5 miljoen of 5 miljard, maar 5 triljoen keer 1024 gigabyte. Hoe zie dat er online uit?

Als de 2.3 miljard mensen online (of 7,9 nieuwe gebruikers per seconde) die samen 1 miljard Tweets per week, 1 nieuwe blog per seconde, of een triljoen “video playbacks” via YouTube alleen al consumeren of produceren.

Maar wat gebeurd er met die video’s die nooit bekeken worden, of de blogs waar men nooit meer iets mee doet? Zodra iets online staat is het nauwelijks meer te verwijderen. Uiteraard kan de gebruiker de afbeelding, video of andere media offline halen, maar tegen die tijd is het vaak al verspreid of gezien en zwerft het online rond. Stel je eens voor: alle online informatie printen op papier, en dan alles laten liggen wat we niet gebruiken. We zouden al snel verdrinken in onze eigen rommel.

WUWA (While U Were Away) heeft daar nu een inspirerende oplossing voor. Online bieden ze de mogelijkheid om te kijken hoe Google, CNN of Pamela Anders voor je neus worden gerecycled. Alle niet gebruikte data wordt uiteen getrokken waarna er een nieuw basis materiaal van wordt gemaakt; een soort digitale verf die kan worden gebruikt om andere dingen van te maken. Wanneer er een site gekozen wordt maakt de tool een data-analyse en plaatst deze op je canvas. Het kan de zijn dat je het CCN logo ziet, of een heleboel cijfertjes. Ook heb je de mogelijkheid jouw eigen recycle-project uit te printen en aan de muur te hangen. Inmiddels zijn enkele van deze recycle-projecten als tentoonstelling opgehangen waardoor een aparte en leuke collectie wordt gevormd door de informatie die wij online niet gebruiken.

Deze grappige tool transformeert dus niet alleen online afval naar offline kunst, maar laat mensen ook zien dat er naast een CO2-afdruk ook zoiets bestaat als een digitale afdruk waarmee het internet “vervuild” kan raken. Meer weten? Lees het hier.

Premier Mark Rutte start crowdfundingcampagne voor investeringsplatform Symbid

Goed nieuws voor crowdfundingplatform Symbid, waar ik werk als campagnemanager. Afgelopen zaterdag werd het European Centre for Entrepreneurship (Rotterdam), waar Symbid is gevestigd, geopend door premier Mark Rutte. Tegelijkertijd startte hij ook de crowdfundingcampagne voor aandelen-crowdfunder Symbid.

Premier Rutte zei bij het luiden van de gong waarmee de handel werd afgetrapt, initiatieven als Symbid te ondersteunen:

“Ik juich het van harte toe dat bedrijven voor hun financiering ook geld ophalen bij particulieren als versterking van het eigen vermogen. Het leidt tot grote betrokkenheid van kleine investeerders.”

Investeringsplatform Symbid financiert zichzelf

Waarom start je als crowdfundingplatform een campagne voor jezelf? In ons geval is het al langere tijd mogelijk om als investeerder Symbid-aandelen te kopen, maar dan wel alleen via de Amerikaanse beurs waar we sinds december 2014 genoteerd staan aan de OTCQB in New York (tickersymbool SBID).

Fantastisch spannende ontwikkelingen natuurlijk voor zo’n relatief klein bedrijf met zulke grote ambities. Vanuit onze vrienden, familie, kennissen, klanten, zakelijke partners en oud-ondernemers is er dan ook erg positief gereageerd en hebben we ontzettend vaak de vraag gekregen of zij niet ook konden investeren. Via de OTC notering is het echter alleen mogelijk om te investeren vanaf EUR 25.000; vaak een te hoog bedrag voor onze omgeving.

Daarom zijn we afgelopen zaterdag gestart met een crowdfundingcampagne waardoor iedereen kan investeren in Symbid Crowdfunding B.V. Het op te halen bedrag is EUR 200.000, waarvan op zaterdag zo’n EUR 130.000 werd opgehaald! Inmiddels staat de teller op 75% financiering.

Hoe bevalt dat nou, zo’n campagne?

Als campagnemanager bij Symbid zorg ik er met mijn collega’s normaal gesproken voor dat andermans campagnes worden gefinancierd. Het is natuurlijk ontzettend leuk om nu eens “voor jezelf” aan de slag te gaan en alle stappen te doorlopen die ondernemers doorlopen.

Het is heel goed om te merken dat eigenlijk alle informatie die je ondernemers meegeeft klopt. Van planning tot en met de pitch video en van het benaderen van het eigen netwerk tot en met het uploaden van heldere informatie. Zeker het idee dat je je pitch ontzettend goed moet voorbereiden (informatie en alle investeerders op voorhand klaarzetten) voordat je je campagne start is heel erg waar gebleken. Door een goede coördinatie van het Symbid-team en alle netwerken van de teamleden, plus het tijdig informeren van deze netwerken, schoot de teller “ineens” naar 65%.

Leermomentje? De hoeveelheid vragen die er komen van zowel het eigen netwerk als onbekende investeerders. Vragen over de website, betaalmethoden, juridische structuur, duur van de campagne, kosten, te verwachten dividend, inspraak en zeggenschap: alles komt voorbij. Tip voor degenen die zelf gaan crowdfunden: verzamel de eerste tien vragen die je ontvangt en formuleer hierop standaard antwoorden. Hiermee gaat het beantwoorden van deze vragen sneller en kun je investeerders beter te woord staan.

Meer weten?

Lees het volledige persbericht op Emerce, of bekijk de campagne op Symbid.com

Crowdfunding lijkt leven in Donner te blazen

Met de crowdfundingscampagne ‘Donner moet blijven’ is tot nu toe 40.000 euro opgehaald. Vijf personeelsleden willen in totaal 5 ton ophalen om de overname van de boekwinkel in Rotterdam te financieren. Met 12.000 personen, die op Facebook de actie steunen, zou dit geen probleem moeten zijn.

Vijf personeelsleden van het huidige Polare Rotterdam proberen via crowdfunding voldoende kapitaal te verzamelen om de boekwinkel aan de Lijnbaan voort te kunnen zetten onder de naam Donner. Door de winkel mede in eigendom te geven aan de coöperatie willen de vijf de binding van de winkel met de stad en haar klanten versterken. Sinds zaterdag kan iedereen een aandeel kopen via het online platform Symbid. De minimale inleg bedraagt 20 euro. (…)

Ludwine Dekker van Symbid laat weten dat het bedrag is opgedeeld in twee tranches van 250.000 euro: ‘Het einddoel is daardoor reëler en komt eerder in zicht. Is de eerste tranche gehaald, kunnen de initiatiefnemers bijvoorbeeld al beginnen met het opzetten van de coöperatie.’
Lees het vervolg van dit artikel door Maurice Geluk op ErasmusJournalisten