Met maar 2 principes van kennismanagement je contentbeheer waardevoller maken

Laten we eerst het verschil tussen informatiemanagement en kennismanagement duidelijk maken. Zowel in letterlijke definities als in de algemene inzichten in deze onderwerpen, wordt duidelijk gemaakt dat informatiemanagement vaak gaat over ICT processen en infrastructuren, en kennismanagement over het beheren en ontsluiten van kennis in een organisatie.

  • Informatiemanagement volgens Wikipedia: Informatiemanagement is een proces dat ervoor zorgt dat de informatiebehoeften die vanuit verschillende werk- en bedrijfsprocessen van een organisatie ontstaan worden vertaald in informatievoorziening. Informatiemanagement professionaliseert de vraagkant van ICT en valt daarom in de regel niet onder een ICT-afdeling maar onder de gebruikersorganisatie.
  • Kennismanagement volgens Wikipedia: kennismanagement is het proces van het creëren, delen, gebruiken en management van kennis en informatie binnen een organisatie. Het omvat een multidisciplinaire aanpak om organisatiedoelstellingen te behalen door kennis zo goed mogelijk in te zetten.

Waarom sluiten de principes van kennismanagement meer aan bij contentmanagement?

Dat doen ze niet persé 🙂 Bij kennismanagement in relatie tot content draait het ‘ontsluiten van de inhoud van content’, of dat nou via slim beheer is of niet. Bij informatiemanagement in relatie tot content draait het om het ‘efficiënt inrichten van het beheerproces’, zodat de juiste content snel kan worden gevonden. Eén voorbeeld? Het opstellen van een goede taxonomie.

Kennismanagement richt zich op leren

Contentbeheer ook. Of het nu gaat om de eindgebruiker of degene de die content opstelt, edit of beheert, uiteindelijk draait het erom wat er met content wordt gedaan. Klinkt als een cliché? Laten we de kennis management -bril even opzetten.

Bij kennismanagement geldt bijna altijd: de gebruiker van kennis moet iets leren. Hij of zij moet na het gebruiken van de kennis in staat zijn iets te doen of te begrepen wat hij/zij eerder niet kon of wist. Als het gaat over je content, probeer je doel dan niet te formuleren als ‘oriënteren’, ‘activeren’, ‘overtuigen’, etc., maar formuleer een helder leerdoel. “Na het lezen van mijn artikel kan de lezer helder vertellen wat informatiemanagement is, wat het verschil is met kennismanagement en wat 5 mogelijke toepassingen van kennismanagementprincipes in de praktijk zijn’.

Voor contentbeheer geldt dat je los even los mag laten welk stukje content op welke plaats in Sharepoint staat, wat de looptijd van de juridische afdeling is om content te controleren, of dat de zoektermen van je SEO onderzoek ook wel echt gebruikt worden in de teksten op de site. Probeer je contentbeheer eens in te richten zodat de leersnelheid van het bedrijf of andere gebruikers van de content zo veel mogelijk toeneemt.

Bijvoorbeeld: als je iedere week met juridische zaken over het gebruik van het woord ‘voorwaarden’ of ‘gratis’ om te tafel zit, stel dan samen met juridische zaken een checklist in. Als er documenten worden gedeeld in Sharepoint, zorg dan dat de content goed ge-meta-tagged is en dat mensen in de organisatie zich kunnen abonneren op deze metatags. Merk je dat het een heel gedoe is om de laatste versie van het SEO zoektermen document te vinden omdat niemand eigenlijk weet waar dat externe bureau die stukken nu post? Zorg dat de zoekwoorden een word-cloud vormen op het (contentbeheer) intranet.

Kortom: contentbeheer hoeft niet alleen te gaan over het opslaan van documenten, maar kan ook gaan om de inhoud/kennis goed in te zetten.

Content Kennis bruikbaar maken met een kennis-journey

Content ‘bevat’ kennis die bruikbaar is voor medewerkers. Met ‘content’ wordt vaak tekst of beeld verstaan, maar denk bij dit punt vooral aan de ‘container’ van content. Zo zit veel kennis in de hoofden van mensen, wordt er veel gedeeld in de vorm van korte ‘snippits’ of berichten op sociale media of wordt er kennisvraag vastgelegd in de vorm van een leerdoel.

Denk maar aan de nieuwe medewerker die begint met het doorspitten van de bedrijfswebsite om de producten en services beter te snappen. Of het intranet, waar vakkennis wordt gedeeld tussen collega’s. Vanuit kennismanagementperspectief zou je het liefst al die kennis binnen de organisatie continue ontsluiten en inzetten.  Hoe doe je dat? Denk in ‘kennisdeelmomenten’. Net zoals een customer journey contactmomenten in kaart brengt tussen klant en bedrijf, kun jij contactmomenten tussen de medewerkers en kennis in kaart brengen.

Kennis-contactmomenten

Bijvoorbeeld: een collega begint aan een voor hem/haar nieuwe opdracht waarin hij/zij nog niet veel ervaring heeft. Nog niet helemaal thuis in het onderwerp belt hij/zij een collega die eerder een soortgelijk project heeft gedaan. Oftewel, kennisdeling. Die Sharepoint metatags waarop je je kunt abonneren? Kennisdeling. Je collega organiseert wijnproeverijen en wijnen verzamelen is een hobby van je grote klant? Natuurlijk ga je naar je collega om even advies in te winnen over welke wijn je cadeau moet doen. Dan moet je wel weten dat je collega een fervente wijnliefhebber is.

Kennis wordt pas relevant op het moment dat we het nodig hebben. Klinkt als een open deur, maar als bedrijf weet men gezamenlijk heel veel maar dat wordt nooit gedeeld. Ontwerp een systeem waarin je relevantie koppelt aan kennis. ‘Shout outs’ op sociale media zijn een voorbeeld: “Wie heeft er ideeën over het lanceringsfeestje van mijn klant?”, “Welk logo is beter: A of B?”, etc. Kopjes koffie drinken, shout-outs, onbekende hobbies, leerdoelen van collega’s maar collega’s weten niet van elkaar wat die leerdoelen zijn: maak het zichtbaar door kennis en content(vorm) in kaart te brengen met een kennis-journey.

Disruptive in perspectief: kan jouw bedrijf dat wel aan?

Disruptive is cool. Het betekent dat je als bedrijf iets bereikt. Dat je een golfbeweging creëert die dwars door alle industrieën heen jaagt. Een échte verandering die groter is dan jijzelf, maar waarbij jouw bedrijf wel de koploper is. Baas Boven Baas dus. Of niet?

Maar was is ‘disruptive’ nou precies, kunnen we het sturen en is het een doel of een middel? Hele studies kunnen we eraan wijden, ik probeer het in 1.000 woorden.

Waar hebben we het over?

Letter vertaald is disruptive helemaal niet zo positief: “to hinder” of “verstorend” of “ontwrichtend”. Natuurlijk niet de betekenis die wij bedoelen, namelijk een technologie, trend of product die in zulke grote mate intrinsiek anders is, maar tegelijk direct aansluit op behoeften van de gebruikers, dat één of meerdere industrieën zich plotseling en direct moeten gaan aanpassen aan deze technologie, trend of product en haar infrastructuur.

Voorbeeld: crowdfunding. Niet alleen het feit dat grote groepen mensen geld bij elkaar kunnen (techniek, product) brengen maar ook doordat mensen dit willen (behoefte) en doen (actie), vraagt van de bestaande bancaire sector en ondernemerschapsinitiatieven (industrieën), dat wet- en regelgeving, IT structuur en educatie & informatie (infrastructuur) op grote schaal moeten worden herzien.

Product als symptoom

Belangrijk om op te merken is, is dat een nieuwe technologie, trend of product vaak een symptoom is van het achterliggende business model dat veranderd. Ken je het Business Model Canvas? Dit canvas legt het business model vast van een bedrijf of afdeling. Een oefening die je voor iedere disruptive innovatie kunt doen is het oude en het nieuwe BMC invullen. Je ziet dat disruptive innovatie vaak grote verschillen tussen de twee canvassen laat zien, terwijl incrementele innovaties vaak kleinere verschillen laat zien. Probeer het maar met bankleningen en crowdfunding.

Zo komen we bij incrementele innovatie. Incrementele innovatie bestaat uit kleine stappen: verbeteringen aan je service of product die wel echt nieuw zijn maar geen industrieën omver zullen werpen. Veel saaier maar wel beter te managen. Grote corporates hebben deze services, producten en hun achterliggende processen weten te optimaliseren: ‘operational excellence’. Ultra-efficiënt, maar minder ‘break through’.

Dan nu: het spanningsveld.

Het lijkt wel of ondernemersland een beetje in de ban is van ‘disruptive’ en ‘unicorn’ en.. Nou ja, als het maar groot en deeleconomie en high potential is, want je moet als startend bedrijf wel kapitaal kunnen ophalen. Maar disruptive innovatie kan een klein bedrijf ook in de weg staan.

Ten eerste zie je vaak dat binnen erg jonge bedrijven van 1-3 jaar oud, er binnen dezelfde disruptive innovatietrend verschillende producten worden ontwikkeld die een spin-off vormen. Hoeft niet erg te zijn, maar dat is vaak wel een nieuw bedrijf waar jij met je co-founders net €15.000 in hebt gestopt en dat nu voor zichzelf, en dus niet voor jou, geld gaat verdienen. Die €15.000 is geen cash dat je van de ene naar de andere rekening hebt over gesluisd maar dat zit verborgen in lonen, aandelenpercentages, uren, kleine rekeningen die betaald zijn, etc. Moeilijk meetbaar, weinig concreet en nauwelijks te managen. Allemaal niet erg, maar de meeste start-ups leggen onvoldoende vast hoeveel en hoe ze gaan verdienen op die spin-off.

Heb je je eigen innovatie nog binnen je bedrijf? Mooi. Hoe ga je er geld mee verdienen? Want de marges in de ‘onderkant van de nieuwe industrie’ zijn vaak laag. De eerste klanten die je gaat bedienen zijn of erg vermogend (early adoptors die maar een klein percentage uitmaken van de markt) of klanten die in hun traditionele industrie niet meer (mogen) worden geholpen. Denk weer aan financiering: wie kwamen er als eerste bij crowdfunding terecht? Juist, de mensen die van de bank geen lening meer kregen. Hoeft wederom niet slecht te zijn, maar misschien komen die mensen bij jou terecht omdat ze niet kunnen betalen voor de huidige producten en dus moet jij lager zitten met je prijs. Heb je toevallig een veel goedkopere marktklare variant ontwikkeld? Gefeliciteerd, dan kun je nu eerst de ontwikkelkosten terugverdienen, personeel betalen, laat staan door ontwikkelen, bedrijf uitbouwen, break-even draaien.. Kortom: grote innovaties vragen veel geld wat er in jouw nieuwe markt nog niet is.

Dan hebben we het over de marktontwikkeling als geheel: smal-breed-smal. Eén of enkele spelers (‘market initiators’), heel veel spelers (‘marktontwikkelaars’), shake out (‘overload’), oftewel een rits aan faillissementen waarmee het aanbod weer flink wordt uitgedund. Tenzij een van de aller- allereerste spelers op de markt bent, en dat ben je vaak niet ook al denk je zelf van wel, kom je al snel in het brede segment met veel concurrenten die net een tel later waren dan de ‘market initiators’. Hoeft ook niet erg te zijn maar je hebt weinig middelen, bent nog volop in ontwikkelen en moet middelen vrij maken om jezelf staande te houden. Over risico nemen gesproken.

Niemand is eigenaar van de innovatie

Dan de belangrijkste: je bent vaak geen eigenaar van de innovatie. Incrementeel zie je veel in bijvoorbeeld de auto- en farmaceutische industrie. Die ontwikkelaars starten niet vanaf een nieuw nulpunt maar werken vanuit een product dat al bestaat, ontwikkelen een miniem maar extreem verschil ten opzichte van hun vorige of het bestaande product, en claimen de patenten. De innovatie is van hun.

Omdat disruptive vaak een hele industrie omver werpt en/of ontwikkelt, is het lastig te bepalen wie de ‘echte’ eigenaar van de innovatie is. Internet kent geen eigenaar, ‘mobiele telefoons’ kent geen eigenaar, crowdfunding kent geen eigenaar. Natuurlijk kun je via wet- en regelgeving een poging wagen maar die zijn vaak nutteloos om verschillende redenen (wordt bewaard voor een andere keer). Jij bent dus geen eigenaar van ‘de’ innovatie die de bestaansreden vormt van jouw bedrijf.

Kortom: disruptive innovatie is niet goed of slecht, maar laten we in ieder geval niet mikken op het ‘disruptive zijn’ maar laten we mikken op waardecreatie waarmee we geld kunnen verdienen, hoe klein de stappen die we maken ook zijn.

Foto dankzij Pexels.com

Branding vs marketing: het ultieme kip-en-ei-verhaal. Of toch niet?

Er zijn eindeloze discussies gevoerd over “wie de baas is” in het marketing en merklandschap. Een vreemde discussie wanneer je nagaat dat marketing en branding twee zijden van de medaille zijn. Branding geeft antwoord op “wie je bent”, en marketing geeft antwoord op de vraag “wat je doet”. Dat geldt voor zowel voor bedrijven als personen.

Als persoon kun je jezelf zien als grappig, maar dat betekent niet dat je dus clown als beroep hebt. Er zijn veel meer manieren waarop iemand zijn gevoel voor humor kwijt kan. Hetzelfde geldt voor bedrijven. Wanneer je je als bedrijf identificeert als “vriendelijk”, betekent het niet dat je geen solide en daadkrachtig debiteurenbeleid hoeft te hanteren bij je klanten. Maar er zijn meer verschillen.

Branding: wie je bent

Het is als bedrijf onmogelijk je te onttrekken aan je merkidentiteit, want deze wordt niet alleen door jou bepaald. Je klanten hebben een beeld van jou, je medewerkers en je aandeelhouders en belanghebbenden ook. Zelfs je concurrenten hebben een (eigen) idee van wie je bent en wat je doet.

Je kunt je merkervaring tot op een bepaalde hoogte beïnvloeden maar nooit voor de volle 100%. Hoe meer verschillende partijen dezelfde waarden aan jouw bedrijf toekennen, hoe hoger de kracht van jouw merkidentiteit, of die nou gewenst is of niet. Hoe helderder jouw bedrijf voor ogen is wat de brand identity is, hoe makkelijker het is om hierop te sturen.

Enerzijds aan de hand van een branding- en marketingstrategie, en anderzijds door middel van intern merkbeheer. Het interne merkbeheer wordt vaak gezien als overbodig omdat “iedereen toch weet wat we doen” (wat slaat op marketing); omdat het te vee zou vragen van werknemers; omdat het “mijn afdeling niet is”, en meer.

Branding is iedereens afdeling omdat werknemers het bedrijf maken zoals “kleren de man maken”. Alles moet kloppen: de maat, de snit, de kleur, de patronen, de naden, de manchetknopen, de das. De interne branding moet ook kloppen: de omgangsvormen, de tone-of-voice van customer support per e-maill en telefoon, de uitspraken van de CEO, de publicaties door PR, de ontvangst door de receptie, de visuele uitingen en de afhandeling van de facturen door de afdeling finance. Maar hoe regel je dat?

Marketing: wat je doet

Marketing wordt door Philip Kotler grofweg gedefinieerd als

“Marketing is the science and art of exploring, creating, and delivering value to satisfy the needs of a target market at a profit.”

Oftewel, marketing richt zich op het genereren van inkomsten door de voldoen aan de wensen van de klant. Zoals je ziet heeft dit veel meer te maken met klantgerichtheid en het kunnen voldoen aan vraag vanuit de markt. “Marketing” is dus het “vermarkten” van een bepaald merk.

Het grootste verschil daarmee is de stuurbaarheid. Een merkidentiteit heb je altijd; een marketingstrategie niet, daar moet je actie voor ondernemen, zoals het product leveren of verkoopkanalen bepalen. Doordat je wat moet ondernemen om te “vermarkten” betekend het dus ook dat wanneer je niets doet er ook geen marketing plaatsvindt. Een bedrijf kan bestaan zonder website, verkoopkanalen of productie, bijvoorbeeld in het geval van een start-up die net de B.V. heeft opgezet maar nog niets doet. Maar in dit geval zullen er dus ook geen inkomsten worden gegenereerd en worden er geen klanten bedient.

Branding is via bepaalde kanalen kan ook gericht zijn op het opbouwen van het merk. Als “vriendelijk” merk kun je bijvoorbeeld communiceren over goede doelen die jouw bedrijf steunt zonder dat je daarmee direct leads of verkoop genereert. Bij marketingcommunicatie gaat het vrijwel altijd om het genereren van leads of sales.

Omdat branding bepaald hoe je je marketingstrategie en -boodschappen inricht, is branding wat mijns inziens het overkoepelende element. Dat betekent niet dat branding belangrijker is; waardecreatie voor de klant en inkomsten voor het bedrijf zijn van levensbelang. Het betekent wel dat bij het bepalen van het merk- en marketingbeleid, het merkbeleid eerst moet worden bepaald zodat de klant een eenduidige en overtuigende ervaring heeft met jouw bedrijf.

Figuring Out Crowdfunding: Should We Support Open or Closed Markets?

As the European Union continues to monitor crowdfunding developments, countries in Europe, like France and the U.K., are already developing legislation in an attempt to establish a cohesive government approach. These developments make an interesting case study that can help to decide whether or not to strictly guide and possibly slow down crowdfunding expansion, or to unleash a host of crowdfunding platforms that might leave investors disillusioned. France and the U.K. have taken two different approaches (almost opposites), which give us a great opportunity to study the pros and cons of open and closed markets.

UK: from unregulated to regulated

big-ben-uk

The UK has had a relatively open marked compared to other European countries, allowing the crowdfunding industry to raise £ 76 million or well over USD 127 million, (equity) crowdfunding and peer-to-peer (P2P) lending combined. Now, the Financial Conduct Authority (FCA) has implemented rules that will regulate the crowdfunding industry to a great extent, evoking mixed reactions. On Startups.co.uk Barry James, founder of The Crowdfunding Centre, said that the FCA appears to be “inflexible, stubborn and unimaginative”. Others like Luke Lang, co-founder of Crowdcube, welcomed the regulations: “these changes will help build market confidence”.

What are the new regulations?

Luke Lang Co-Founder of Crowdcube

The most important changes in regulations are a limit on the amount inexperienced investors can invest: a maximum of 10% of their portfolio has been introduced. Second, equity platforms are limited in their advertising opportunities as they’re no longer allowed to address inexperienced investors. Lending platforms must have a minimum of 0.2% in financial resources for any £ 50,000 (USD 83,700) of outstanding loans, with a minimum of £ 20,000 (USD 33,500). Further, the FCA requires platforms to present information in a “fair, clear and not misleading” way, reports Out-Law.com.

The good

What do these regulations mean for UK crowdfunding development? Though the responses have been mixed, the general tone of the discussion seems to be positive: some form of supervision is welcomed, even the much discussed 10% rule. As crowdfunding is growing, more people will make bigger investments, increasing the potential losses these investors might experience. It’s an illusion there won’t be a big mistake that blows a hole in the trust people currently have in crowdfunding. Being presented as the holy grail in startup funding, it’s time to get down to earth and protect both investors and entrepreneurs for funding gone awry.

At Symbid, we’ve been long supporting initiatives like the US CAPS accreditation program and we want to be involved in the development of legislation so we’re involved in the European Advisory Board. These are activities any serious platform should aim to conduct.

Luke Lang recognises the importance of market confidence. I don’t think I need to explain why banks and related financial institutions are being monitored after the financial crises. Crowdfunding is far from a minefield, but managing expectations and portfolios of people who have the ability to spend their money in ways they had not before, requires decent information and safety.

The bad

 

Chris Woolard

The 10%  rule is too rigid as it declines the potential of non-accredited investors to one tenth of the entire potential market. Chris Woolard of the FCA onBBC News says that:

“What we are saying [with the 10% rule] is, if you have never had experience with this before, we want you to gain experience before you make a large investment.”

But investor experience is not directly related to the amount of money or income one has, making the 10% rule an awkward attempt to limit risk as an affluent person might loose more money or a larger percentage if he is not well educated.

France: from over-regulated to less regulated

France Liberte Egalite Fraternite

Though crowdfunding is the fasted growing market in France, the unlocking of this industry has been hold back by stringent rules, like the requirement € 5 million (USD 6.9 million) in financial resources for lenders, or the maximum amount of 149 investors per offer before the company needs to create a rigid prospectus in cooperation with a lawyer. In contrary to the U.K. market, the French market is very risk averse, says Joachim Dupont of crowdfunding platform Anaxago on The Local.

What are the new regulations?

Fleur_Pellerin_Forum_Mondial_du_Libre_2012_09_cropped

Fleur Pellerin, the French vice-minister of Economics, hit the French media headlines as she presented the new regulations applying to crowdfunding. France will be the first to develop a separate status for crowdfunding platforms across the country, CIP (conseiller en investissement participatif or “equity investment advisor”) and IFP (intermédiaire en financement participatif or “crowdfunding intermediary”) respectively.

In addition, the crowdfunding limit for equity has been expanded from € 100,000 (USD 138,000) to € 300.000 (USD 414,000) per year. Investors are allowed to fund up to € 1,000 (USD 1,400) per project in order to apply risk diversification. The obligatory prospectus has been reduced from an entire document to 4-5 page brochure, saving time and legal costs for entrepreneurs. In general, Pellerin suggested the government should develop a quality label for platforms and enforce information concerning the risk and related data about an investment.

The good

Back Camera

Of course, opening up the the markets and loosening the reins must be a breather for the French alternative capital market. But the most outstanding development for the crowdfunding industry is the separate status crowdfunding would get. Whereas most governments are not quite sure how to handle crowdfunding, the French government has clearly named and thus placed crowdfunding within the financial industry. Legislation and structure concerning crowdfunding in France a now much less fuzzy compared to the U.K. market.

Giving crowdfunding a well defined status allows it to be accountable when thing go awry compared to existing capital providers. At the same time it also adds weight to the potential of this type of funding. It shows that opening markets consists of more than simple deregulation and that some extent of supervision actually acknowledges and supports the sustainable growth of a new sector. It might even allow easier cooperation with “official” financial institutions like banks, as both operate within a clear area of jurisdiction.

The bad

The Crowd Woman Waving

The market in France has already been lagging in comparison to the other countries in Europe, such as Germany, the UK, Finland or the Netherlands. It’s an illusion that opening the markets will immediately decrease this lag. It might take years to reach the level some other countries have already acquired and it might even slow down European legislation on a larger scale. Though the current limits might be stretched further, even that will not have the impact an unlimited market might offer.

Conclusion

Regulation should aim to healthily let the industry grow, reducing both negative proliferation and the risk of choking prosperity. Investors and entrepreneurs should be both be well aware of the risks involved, and unlimited lending and investing has led us into trouble before. Regulation lets us manage expectations and cut out the bad weeds, creating an environment where quality funding and good investors relationships can thrive and create real, economic value.

This article was previously published on CrowdfundInsider, where it received much social media appreciation

Reasons Investors Don’t Support Your Crowdfunding Campaign

So you’ve recently started your crowdfunding campaign, congratulations! You’ve done your homework, all the business plan fields are filled in, and you’ve sent out your first mailing, but no ones investing. Why not? Here are some reasons investors don’t get on board.

You

Investors want to be sure they can trust you. Make sure you have a personal, well-developed profile that inspires trust and a personal connection. Don’t be afraid to mention you’re a “proud father of two sons,” but don’t forget to mention you’ve done some pretty hefty work as a marketing manager in the field you’re currently crowdfunding for. Starting off in a field you don’t have any experience in? Make sure to mention the team that does have the experience and how you’re going to lead them to success.

This didn’t work? Always make sure people can contact you directly via e-mail or phone. Answer questions immediately and work on the relationship you have with your funders. Both during and after the campaign, investors want to be involved. Ignore them, and they’ll ignore you.

Your pitch video

You video clearly explains the product and in addition, it has a great animation about the revenue model and scalability. In fact, the entire pitch video is animated so it looks playful and smooth. To bad, because animation isn’t what gets you funded, you are what gets you funded.

It’s perfectly fine to animate part of the video or the entire video if appropriate, but make sure you introduce yourself. Include not only the product or business plan, but also the incentive that investors can expect. Selling equity? Mention the expected value increase of the shares and possible dividends. Crowdfunding an actual product? Mention the extras they’ll get if they up their investment from $20 to $40. The video shouldn’t be about explaining your plan; it should be about involving them.

No clear vision on company development

It’s great that you’re developing the next big app, but an app doesn’t define company. A lack of vision concerning company development is alarming to investors because they’re usually in for the long haul. If they invest in your company by lending you money, buying equity or buying your product they’ll receive after three months, they will want to know you’re capable of keeping alive your company for an extended period of time. Make sure you’re capable of clearly communicating what kind of company you want to initiate, what you want to achieve and how you’re going to achieve it.

Lacking input from the entrepreneur’s side

If you want people to invest, you’ll have to make sure they believe in you and your plan. How are you going to show you plan is worth believing in if you didn’t invest yourself? Make clear what amount of money, time, and resources (working places, material, office supplies) you’ve made available for you company.  Did someone you know and not you make the investment? Show your investors that even when you don’t have the means to do it yourself, you have the skill to convince and arrange other people to do it for you.

Asking for too much money

As a good entrepreneur you’re well aware you’ll make mistakes and they’ll cost you money. So just to be sure, you’re trying to gather $100K instead of $50K? Think again. Asking for too much money only shows that you don’t have a clear plan outlined on which you can base you expenses. So asking for too much money, only signals you don’t know what you’re doing.

Is it wrong to ask for more? No, but be reasonable. An increase of you capital goal to 100% in case you make a mistake is not a good sign; try to keep the extra capital around 10%. There is no exact percentage that all investors agree upon, and while some say 10% is too little, others claim it is too much. The point is you show investors you’ve thought about additional costs, and you have a tight grip on your wallet and a clear view on what you plan is going to cost them.

Want investors? Be in control!

Show that you have a grip on your company’s development and make it plausible that you can give your investor a decent return on their investment, in whatever form. Be concrete and enthusiastic, and assume you’ll make mistakes. Acknowledge and chart the risks and show your investors how you’re going to deal with those risks. The focus of your story should be on the relationship you and your investors are building.

This article has previously been published on CitizenTEKK

European Crowdfunding Legislation: What’s Taking So Long?

While the U.S. are making major efforts to implement the JOBS Act, the European Union seems to be only capable of analyzing the developments, as J.D. Alois’ article “EC Releases Communication on Long Term Financing Including Crowdfunding” shows.

The most important conclusion was that the European Union should monitor, rather than develop and implement legislation. This apparently passive attitude can be seen as a sign of a broken and incoherent view on crowdfunding, but the opposite is true. There are several reasons why developing European legislation requires monitoring as a first, valuable step.

Implementing legislation can actually break up crowdfunding growth

Map of Europe

Europe is a diversified continent in terms of legislation. Some countries, such as Belgium and the Netherlands, work with a Twin-Peaks model meaning one party supervises the stability of the financial system (DNB) and the other party (AFM) supervises financial behavior (saving, investing, insuring, lending, etc.).

In some countries however, each financial product belongs to a sector (pensions, accountants, etc.) that has its own regulator. In such countries it is often hard to decide where crowdfunding belongs. Should lending via the crowd be regulated differently from equity-crowdfunding, for example, or is all crowdfunding equal?

As result, it is difficult for the European Union to develop and implement one set of rules that affects all European countries and systems. The risk exists that if Europe would force its countries to implement crowdfunding rules on a micro-scale, crowdfunding growth would actually be damaged, or worse, fully destroyed.

European Union Flag

The reason for this scattered legal landscape is of course that all the separate countries already came into existence before the current European Union did. Though legislation could break crowdfunding development in the European Union, European directives are preparing to set standards that all the members will have to meet while at the same time, leaving them free to implement legislation to their own understanding.

Local legislation in place poses a problem however..

Implementing European legislation at a local scale sounds like a great solution. However, in most cases legislation is already in place in order to regulate financial markets and products. Adjusting these in order to suffice European crowdfunding standards might create a stir across a country’s entire financial system.

It would not just be a case of setting up crowdfunding regulations: it would mean that countries might have to restructure their entire financial system. Countries are not willing to do that as long as crowdfunding does not yet contribute as much to the economy as most industries do, because the investment might possibly not pay off or be wrong due to unforeseen developments.

Differing legal entities across Europe

Different countries work with different legal entities for their companies. As a campaign manager at Symbid I know we often get requests from entrepreneurs across borders, who we can’t help if they do not establish a Dutch Limited Liability company first. A very strange fact if you consider the entrepreneur might only be some 60 miles away.

Crowd in Airport

In many cases, crowdfunding platforms can only service companies from their own country. Why? If the platform would want to extend the structure across Europe, they would face an increased risk of fraud. Even if they would be able to counter act this possible threat with a solid due diligence process, like some platforms already have in place, they would be liable for European legislation, while the entire legal structure was based on their homeland’s legislation in the first place. European legislation in this case might either have some holes as there is no regulation available for the structure, or might work against the platform. That is not a risk a crowdfunding platform wants to take for its investors or its entrepreneurs.

European Union Growth

Next step to actually developing legislation

The overall goal of course is to have European legislation work for all 28 countries, which is a challenging task to complete. A first step is indeed to monitor the crowdfunding developments across Europe in different countries. It will soon become clearer what structures work and which do not work. Rather than risking a downfall of the entire would-be pan-European crowdfunding legislative system, the European Union is avoiding the “all eggs in one basket”- strategy; something every good investor understands!

This article was earlier published on CrowdfundInsider.com

5 triljoen terabyte aan data: wat wordt daarvan gerecycled?

Internet is groot, maar hoe groot? Een lastige vraag volgens Wisegeek maar CEO Eric Schmidt van Google, schat zo’n 5 triljoen terabyte. Die geen 5 miljoen of 5 miljard, maar 5 triljoen keer 1024 gigabyte. Hoe zie dat er online uit?

Als de 2.3 miljard mensen online (of 7,9 nieuwe gebruikers per seconde) die samen 1 miljard Tweets per week, 1 nieuwe blog per seconde, of een triljoen “video playbacks” via YouTube alleen al consumeren of produceren.

Maar wat gebeurd er met die video’s die nooit bekeken worden, of de blogs waar men nooit meer iets mee doet? Zodra iets online staat is het nauwelijks meer te verwijderen. Uiteraard kan de gebruiker de afbeelding, video of andere media offline halen, maar tegen die tijd is het vaak al verspreid of gezien en zwerft het online rond. Stel je eens voor: alle online informatie printen op papier, en dan alles laten liggen wat we niet gebruiken. We zouden al snel verdrinken in onze eigen rommel.

WUWA (While U Were Away) heeft daar nu een inspirerende oplossing voor. Online bieden ze de mogelijkheid om te kijken hoe Google, CNN of Pamela Anders voor je neus worden gerecycled. Alle niet gebruikte data wordt uiteen getrokken waarna er een nieuw basis materiaal van wordt gemaakt; een soort digitale verf die kan worden gebruikt om andere dingen van te maken. Wanneer er een site gekozen wordt maakt de tool een data-analyse en plaatst deze op je canvas. Het kan de zijn dat je het CCN logo ziet, of een heleboel cijfertjes. Ook heb je de mogelijkheid jouw eigen recycle-project uit te printen en aan de muur te hangen. Inmiddels zijn enkele van deze recycle-projecten als tentoonstelling opgehangen waardoor een aparte en leuke collectie wordt gevormd door de informatie die wij online niet gebruiken.

Deze grappige tool transformeert dus niet alleen online afval naar offline kunst, maar laat mensen ook zien dat er naast een CO2-afdruk ook zoiets bestaat als een digitale afdruk waarmee het internet “vervuild” kan raken. Meer weten? Lees het hier.

Premier Mark Rutte start crowdfundingcampagne voor investeringsplatform Symbid

Goed nieuws voor crowdfundingplatform Symbid, waar ik werk als campagnemanager. Afgelopen zaterdag werd het European Centre for Entrepreneurship (Rotterdam), waar Symbid is gevestigd, geopend door premier Mark Rutte. Tegelijkertijd startte hij ook de crowdfundingcampagne voor aandelen-crowdfunder Symbid.

Premier Rutte zei bij het luiden van de gong waarmee de handel werd afgetrapt, initiatieven als Symbid te ondersteunen:

“Ik juich het van harte toe dat bedrijven voor hun financiering ook geld ophalen bij particulieren als versterking van het eigen vermogen. Het leidt tot grote betrokkenheid van kleine investeerders.”

Investeringsplatform Symbid financiert zichzelf

Waarom start je als crowdfundingplatform een campagne voor jezelf? In ons geval is het al langere tijd mogelijk om als investeerder Symbid-aandelen te kopen, maar dan wel alleen via de Amerikaanse beurs waar we sinds december 2014 genoteerd staan aan de OTCQB in New York (tickersymbool SBID).

Fantastisch spannende ontwikkelingen natuurlijk voor zo’n relatief klein bedrijf met zulke grote ambities. Vanuit onze vrienden, familie, kennissen, klanten, zakelijke partners en oud-ondernemers is er dan ook erg positief gereageerd en hebben we ontzettend vaak de vraag gekregen of zij niet ook konden investeren. Via de OTC notering is het echter alleen mogelijk om te investeren vanaf EUR 25.000; vaak een te hoog bedrag voor onze omgeving.

Daarom zijn we afgelopen zaterdag gestart met een crowdfundingcampagne waardoor iedereen kan investeren in Symbid Crowdfunding B.V. Het op te halen bedrag is EUR 200.000, waarvan op zaterdag zo’n EUR 130.000 werd opgehaald! Inmiddels staat de teller op 75% financiering.

Hoe bevalt dat nou, zo’n campagne?

Als campagnemanager bij Symbid zorg ik er met mijn collega’s normaal gesproken voor dat andermans campagnes worden gefinancierd. Het is natuurlijk ontzettend leuk om nu eens “voor jezelf” aan de slag te gaan en alle stappen te doorlopen die ondernemers doorlopen.

Het is heel goed om te merken dat eigenlijk alle informatie die je ondernemers meegeeft klopt. Van planning tot en met de pitch video en van het benaderen van het eigen netwerk tot en met het uploaden van heldere informatie. Zeker het idee dat je je pitch ontzettend goed moet voorbereiden (informatie en alle investeerders op voorhand klaarzetten) voordat je je campagne start is heel erg waar gebleken. Door een goede coördinatie van het Symbid-team en alle netwerken van de teamleden, plus het tijdig informeren van deze netwerken, schoot de teller “ineens” naar 65%.

Leermomentje? De hoeveelheid vragen die er komen van zowel het eigen netwerk als onbekende investeerders. Vragen over de website, betaalmethoden, juridische structuur, duur van de campagne, kosten, te verwachten dividend, inspraak en zeggenschap: alles komt voorbij. Tip voor degenen die zelf gaan crowdfunden: verzamel de eerste tien vragen die je ontvangt en formuleer hierop standaard antwoorden. Hiermee gaat het beantwoorden van deze vragen sneller en kun je investeerders beter te woord staan.

Meer weten?

Lees het volledige persbericht op Emerce, of bekijk de campagne op Symbid.com

Equity Crowdfunding: Is It Hype- Worthy?

Crowdfunding is hot, kick-starting not only our companies but entire economies. It is the go-to miracle measure to create ambassadors, marketing, money and products out of nowhere.

These expectations came into existence after major crowdfunding successes, like that of Pebble Watch. There are different types of crowdfunding however, and each type of crowdfunding benefits a specific type of company or a specific need within that company. Let’s look at the differences to get a grip on how crowdfunding can help your start-up!

Continue reading my article on CitizenTEKK

Considering crowdfunding? Burst the bubble first!

It could fund your project, boost our companies, create jobs and maybe even save our entire economy: crowdfunding. Advertised as the go-to digital cash machine if the bank doesn’t get you the money you need, crowdfunding is hard on its way to become a major hype. But is it right to push crowdfunding as the answer to your finance, marketing and user experience-needs? No. In fact, each type of crowdfunding has its own specific bubble to burst before you get started.

Donations – and reward-based crowdfunding

If you know what crowdfunding is, you’re sure to know about Kickstarter. Right now, Kickstarter is only available to U.S. and U.K. entrepreneurs but there are lots of alternative platforms where you can subscribe in order to pre-sell your product.

Consumers on the one hand experience the platform as one where they can either be an early adaptor where they are the first to purchase the product, or where they can choose not to receive anything in return for their financial contribution. In the latter case, they are a donator. For the entrepreneur it means that often the product has to be fully ready for production. Entrepreneurs that only have the idea but still need to get from initiation to first (prototype) production, might experience some difficulties as their campaign might not catch flight.

Peer-to-Peer lending

Lending is big. It’s easier for the consumer (lender) to understand. But it’s also suitable for the more experienced crowd that understands the risks of giving away money to a startup that might not be able to pay it back later. Often, the lender is confronted with different cases, each provided with their own “risk status” in order to give them at least some guidance and understanding of the risk they’re taking.

If you are considering peer-to-peer lending, it’s wise to follow what the banks’ policies are. Though they are often accused of being impersonal and “only looking at the numbers”, there is a reason why restrictions like Basel 3 have been developed. Additionally, banks have reason to amortize EUR 50K- loans: en masse. If you are one of the entrepreneurs that understands this but who is being disadvantaged due to regulations, then peer-to-peer lending could work for you. Remember that you’ll have to pay it back with interest, and sometimes you’ll be severally liable for the entire borrowed sum of money. Societyone in Australia is an example of this type of crowdfunding.

Equity-crowdfunding

Equity-crowdfunding is a tough subtype that demands some explanation. It’s not easy for the crowd to understand that valuation is key in this process and how they will benefit from this. Generally, as a shareholder, you’ll receive profit either by an increase of the value of the shares you’ve bought, or because you receive revenues or dividends. A combination of these profits is possible. This is about everything that the majority of the crowd is interested in. However, the larger the investor, the more likely he will inquire about your financial data, you as a person, the strategy you choose, etcetera. One example of a CAPS-accredited equity-crowdfunding platform is Symbid situated in The Netherlands.

For the entrepreneurs it’s good to know that the higher the investment, the higher the amount of involvement generally is. Also, the solvability of a startup is increased as funding via selling your company is considered as equity. In the past, this has also led official lenders such as banks to reconsider loan application. In fact, traditional institutions like banks, subsidy advisors or governmental bureaus, are more often referring entrepreneurs that they cannot help immediately to crowdfunding platforms. The message? If you can make it with crowdfunding, you can make it anywhere.

This article was posted earlier on Startupjuncture.com